UNECE Düzenlemeleri — BM Araç Düzenlemeleri Rehberi
1958 Anlaşması kapsamındaki UNECE araç düzenlemelerine kapsamlı bir rehber; tip onay süreci, EMC ile ilgili temel düzenlemeler, taraf ülkeler ve tip onayı ile kendi kendine belgelendirme arasındaki fark.
UNECE Düzenlemeleri Nedir?
UNECE düzenlemeleri, motorlu araçlar, ekipmanları ve parçaları için uluslararası düzeyde harmonize edilmiş teknik standartlardır. Birleşmiş Milletler Avrupa Ekonomik Komisyonu (UNECE) Araç Düzenlemelerinin Harmonizasyonu Dünya Forumu, yaygın olarak WP.29 olarak bilinen çerçeve altında geliştirilmektedir. Çerçevenin Avrupa kökenine rağmen, UNECE araç düzenlemeleri küresel kapsamlıdır ve Avrupa, Asya, Afrika, Okyanusya ve Güney Amerika genelindeki ülkeler tarafından kabul edilmektedir.
Düzenlemeler, aydınlatma ve frenlemeden emisyonlara ve elektromanyetik uyumluluğa kadar araç güvenliği ve çevre performansının neredeyse her yönünü kapsar. Araç ve otomotiv bileşen üreticileri için, uygulanabilir UNECE düzenlemelerini anlamak ve bunlara uymak, bu düzenlemeleri kabul etmiş ülkelerde pazar erişimi için gereklidir.
1958 Anlaşması
UNECE araç düzenlemelerinin yasal temeli, “Tekerlekli Araçlar, Ekipman ve Tekerlekli Araçlara Takılabilen ve/veya Kullanılabilen Parçalar için Harmonize Teknik Birleşmiş Milletler Düzenlemelerinin Kabulü ve Bu Düzenlemeler Temelinde Verilen Onayların Karşılıklı Tanınması Koşullarına İlişkin Anlaşma” — yaygın olarak 1958 Anlaşması olarak bilinir.
1958 Anlaşmasının temel ilkeleri:
- Karşılıklı tanıma: Bir taraf ülke tarafından verilen tip onayı, aynı düzenlemeyi kabul etmiş tüm diğer taraf ülkeler tarafından tanınır.
- Gönüllü kabul: Her taraf ülke hangi düzenlemeleri uygulayacağını seçer. Bir ülke bazı düzenlemeleri kabul edip diğerlerini kabul etmeyebilir.
- Sürekli iyileştirme: Düzenlemeler, yeni teknoloji ve güvenlik araştırmalarını dahil etmek üzere düzenli olarak değiştirilir. Değişiklik serileri sıralı olarak numaralandırılır.
- Bağımsız test: Tip onayı, akredite bir laboratuvar tarafından test ve atanmış bir Tip Onay Otoritesi tarafından inceleme gerektirir.
Mevcut tarih itibarıyla, tüm AB üye devletleri, Japonya, Güney Kore, Avustralya, Rusya, Türkiye ve diğerleri dahil 60’tan fazla taraf ülke 1958 Anlaşmasına katılmıştır.
Tip Onayı Nasıl İşler?
UNECE tip onay süreci yapılandırılmış bir sırayı takip eder:
- Düzenleme belirleme: Üretici, ürün kategorisi ve hedef pazarlara göre araç veya bileşene hangi UNECE düzenlemelerinin uygulandığını belirler.
- Test: Ürün, her uygulanabilir düzenlemenin gereksinimlerine göre akredite bir test laboratuvarında (teknik servis) test edilir.
- Başvuru: Üretici, test raporlarını ve teknik dokümantasyonu bir taraf ülkedeki Tip Onay Otoritesine sunar.
- İnceleme ve onay: Otorite sunumu inceler ve memnun kalırsa E-işaretini taşıyan bir tip onay sertifikası verir.
- Üretim uygunluğu: Üretici, üretim birimlerinin onaylanan tipe sürekli uygunluğunu sağlamak için kalite yönetimi önlemlerini uygular.
- Pazar erişimi: Ürün üzerindeki E-işareti uyumluluğu belirtir ve aynı düzenlemeyi kabul etmiş tüm diğer taraf ülkeler ek test olmaksızın ürünü kabul etmelidir.
EMC ile İlgili Temel UNECE Düzenlemeleri
Birçok UNECE düzenlemesi doğrudan elektromanyetik uyumluluğu ele alır veya önemli EMC ile ilgili hükümler içerir:
ECE R10 — Araçların ve Bileşenlerin EMC’si
ECE R10, araçlar için birincil EMC düzenlemesidir. Tam araçlar ve elektronik alt montajlar (ESA’lar) için emisyon limitleri ve bağışıklık gereksinimlerini tanımlar. Halihazırda 06 değişiklik serisinde olan ECE R10, CISPR 25’ten (emisyonlar) ve ISO 11452 serisinden (bağışıklık) test yöntemlerine referans verir. ECE R10 uyumluluğu, tüm AB üye devletlerinde ve çoğu diğer taraf ülkede araç tip onayı için zorunludur.
ECE R100 — Elektrikli Güç Aktarma Organları
ECE R100, yüksek voltajlı akü sistemleri, elektrik motorları ve güç elektroniği dahil elektrikli güç aktarma organlarının güvenliğini kapsar. Öncelikle bir güvenlik düzenlemesi olmasına rağmen, ECE R100 EMC sonuçlarına sahiptir, çünkü kapsadığı yüksek voltajlı bileşenler elektromanyetik emisyonların başlıca kaynaklarıdır ve diğer araç elektroniğiyle birlikte çalışacak şekilde tasarlanmalıdır.
ECE R118 — Malzemelerin Yanma Davranışı
ECE R118, otobüs ve ticari araçlardaki iç mekan malzemelerinin yanıcılığını ele alır. Bir EMC düzenlemesi olmamasına rağmen, araç tip onay süreci sırasında sıklıkla EMC gereksinimleriyle birlikte test edilir.
ECE R122 — Isıtma Sistemleri
ECE R122, araç ısıtma sistemlerinin onayını kapsar. Yanmalı ısıtıcılar ve elektrikli PTC ısıtıcılar, ECE R122’nin güvenlik gereksinimlerine ek olarak ECE R10 kapsamında EMC gereksinimlerini karşılaması gereken elektronik kontroller içerir.
ECE R46 — Aynalar ve Dolaylı Görüş
ECE R46, aynaları ve kamera-monitör sistemlerini düzenler. Elektronik CMS cihazları ECE R10 kapsamında EMC gereksinimlerini karşılamalıdır ve elektromanyetik bozulma altındaki fonksiyonel performansları bir güvenlik endişesidir.
ECE R148 — Işık Sinyalizasyon Cihazları
ECE R148 (R7, R87 ve R91 dahil birçok önceki aydınlatma düzenlemesinin yerini alan), ışık sinyalizasyon cihazlarını kapsar. LED tabanlı aydınlatma modülleri, iletimli ve yayılmış emisyonlar üretebilen anahtarlamalı sürücü devreleri içerir ve bu durum ECE R10 kapsamındaki EMC testini aydınlatma onayının ayrılmaz bir parçası yapar.
Taraf Ülkeler
1958 Anlaşmasının taraf ülkeleri birden fazla kıtayı kapsar. Sistemdeki bazı büyük otomotiv pazarları şunlardır:
| Bölge | Başlıca Taraf Ülkeler |
|---|---|
| Avrupa | 27 AB üye devletinin tamamı, Birleşik Krallık, Türkiye, Norveç, İsviçre |
| Asya-Pasifik | Japonya, Güney Kore, Avustralya, Yeni Zelanda, Malezya, Tayland |
| Avrasya | Rusya, Belarus, Kazakistan |
| Afrika | Güney Afrika, Mısır, Tunus |
| Amerika | Sınırlı katılım; ABD ve Kanada taraf ülke değildir |
ABD ve Kanada’nın dikkate değer yokluğu, Kuzey Amerika pazarı için tasarlanan araçların UNECE düzenlemeleri yerine Federal Motorlu Araç Güvenlik Standartlarına (FMVSS) ve Kanada Motorlu Araç Güvenlik Standartlarına (CMVSS) uyması gerektiği anlamına gelir. Ancak birçok OEM araçlarını her iki çerçeveyi de aynı anda karşılayacak şekilde tasarlar.
Tip Onayı ve Kendi Kendine Belgelendirme Karşılaştırması
Dünya genelinde iki temel olarak farklı araç düzenleme yaklaşımı mevcuttur:
Tip onayı (UNECE sistemi): Bağımsız bir otorite, ürünü satılabilmeden önce değerlendirir. Üretici ürünü ve dokümantasyonu sunar, otorite inceler ve test eder ve ancak tüm gereksinimler karşılanırsa onay verilir. E-işareti onayın kanıtıdır.
Kendi kendine belgelendirme (ABD/FMVSS sistemi): Üretici, ürünün tüm uygulanabilir standartları karşıladığını beyan eder. Satış öncesi herhangi bir hükümet onayı gerekmez. Üretici tam sorumluluğu taşır ve hükümet ürün piyasaya çıktıktan sonra uygulama testleri yapabilir.
Her sistemin avantajları vardır. Tip onayı, uygunsuzlukları erken yakalayabilecek piyasa öncesi bir doğrulama sağlarken, kendi kendine belgelendirme üreticilere daha fazla esneklik ve pazara hız kazandırır. Küresel pazarlarda faaliyet gösteren birçok üretici her iki sistemi de yönetmek zorundadır.
TESTUPS Nasıl Yardımcı Olabilir?
TESTUPS, düzenleme belirleme ve test planlamasından laboratuvar testine ve Tip Onay Otoritelerine sunulacak dokümantasyona kadar kapsamlı UNECE tip onay desteği sağlar. Hizmetlerimiz ECE R10, R100, R118, R122, R46 ve R148 dahil tüm büyük EMC ile ilgili UNECE düzenlemelerini kapsar. Hedef pazarlarınız için ihtiyaç duyduğunuz E-işareti onaylarını güvence altına almak üzere birden fazla taraf ülkedeki Tip Onay Otoriteleriyle çalışıyoruz ve genel program süresini ve maliyetini en aza indirmek için EMC testini güvenlik ve performans testiyle koordine ediyoruz.
Belirli düzenlemeler hakkında ayrıntılı bilgi için ECE R10 EMC testi, ECE R122 ısıtma sistemleri ve ECE R46 aynalar makalelerimize bakın.
Uzman EMC Desteğine mi İhtiyacınız Var?
TESTUPS, test ekipmanlarından anekoik odalara ve sertifikasyon hizmetlerine kadar eksiksiz EMC çözümleri sunar. Kişisel destek için ekibimizle iletişime geçin.